
Marmurowy blat kuchenny? Poznaj wady i zalety
Autor: Kamień Naturalny
|
Kategoria: Kamień w kuchni Rzeszów
|
Data:
Marmur to urokliwa skała metamorficzna, która powstaje najczęściej z przeobrażenia wapieni. W jej skład wchodzą również dolomity i krystaliczny kalcyt. Najwięcej marmuru wydobywa się we Włoszech, dlaczego często jest to kamień kojarzony z włoską dostojnością i elegancją. Może pochwalić się piękną paletą barw oscylujących wokół bieli, beżu, szarości, zieleni i czerwieni. Wyróżnia się charakterystycznym użyleniem, które w piękny sposób układa się w malowniczy obraz. Taki marmurowy blat kuchenny to jednak nie tylko dekoracja wnętrza, ale solidny element użytkowy, który potrafi dużo wytrzymać.
Marmurowy blat kuchenny, czyli szlachetna elegancja we wnętrzach
Największym atutem marmuru jest jego wygląd. Najczęściej pojawia się w białej lub beżowej odsłonie, rozjaśniając wnętrza i nadając im naturalnej elegancji. Potrafi optycznie powiększyć pomieszczenie, a także efektownie odbija światło. Każdy kawałek marmuru to zupełnie inna historia pisana kolejno przecinającymi się żyłami, czasem małymi i delikatnymi, innym razem pierzastymi lub mocnymi i wyrazistymi. Jeśli chodzi o jego trwałość i wytrzymałość, to bardzo dobrze sprawdza się przy normalnym użytkowaniu. Jest stosunkowo twardym kamieniem, na skali Mohsa przypisuje mu się 4-5 punkty, ale jest wyraźnie miększy niż prawdziwy heros – granit. Cechuje się odpornością na uderzenia i zarysowania, chociaż w kontakcie z ostrzem mogą pojawić się na nim ślady użytkowania.
Marmurowy blat kuchenny jest łatwy w utrzymaniu czystości. Wystarczy regularnie przecierać go zwilżoną wodą szmatką, ewentualnie z dodatkiem delikatnego środka czyszczącego. W przypadku śladów użytkowania można poddać go renowacji, aby przywrócić mu pierwotny, należyty stan.
Blat kuchenny z marmuru wymagający uwagi
Marmur należy traktować z szacunkiem, ponieważ nawet pomimo swojej dużej odporności na użytkowanie ma swoją granicę wytrzymałości. W porównaniu do granitu łatwiej jest go uszkodzić, szczególnie przy uderzeniu ciężkimi przedmiotami. Jest również bardziej podatny na zabrudzenia, należy więc unikać jego bezpośredniego kontaktu z kwasami czy też silnie barwiącymi produktami, jak np. czerwone wino.
Jest to kamień, który trzeba stosunkowo często impregnować, dzięki czemu dobrze znosi kontakt z wodą i zabrudzeniami, a także jest mniejsze ryzyko uszkodzenia jego powierzchni. W przypadku marmurowego blatu kuchennego najlepiej jest nakładać impregnat raz na 3-6 miesiące. Taka częstotliwość pozwala uchronić się przed trwałymi uszkodzeniami. Ewentualne szkody rekompensuje jednak fakt, że marmurowe elementy można naprawić w procesie renowacji.
Marmury nie tylko w kuchni
Dużą zaletą marmuru jest jego wszechstronność i uniwersalność. Wykorzystywany jest praktycznie we wszystkich przestrzeniach domowych, ale sprawdza się świetnie także w pomieszczeniach komercyjnych. Ma charakter reprezentacyjny, więc jego obecność zawsze sprawia, że wnętrze nabiera eleganckiego, szlachetnego wyglądu. To taka namiastka luksusu. Kamień pięknie koresponduje z ocieplającym wnętrze drewnem, surowym betonem i tekstyliami, dzięki którym nawet najbardziej sterylna przestrzeń staje się przyjemnie przytulna.
Marmur wykorzystywany jest na podłodze i ścianie. Wielkoformatowe płyty tworzą efektowne pejzaże, stając się naturalną ozdobą wnętrza. Marmurowy blat sprawdza się nie tylko w kuchni, ale i łazience, a w swojej naturalnie białej odsłonie idealnie współgra ze złotymi dodatkami. Poza tym z marmuru wykonuje się schody i obudowy kominka. Ciekawie prezentuje się na blacie stołu jadalnianego lub stolika kawowego, tworząc zgrany duet z metalową podstawą w kolorze złotym, czarnym lub chromowanym. Stolicą marmuru jest Toskania, a dokładniej obszar nieopodal Carrary. To właśnie tam wydobywa się najsłynniejszy marmur, z którego Michał Anioł wykonywał swoje rzeźby. Ma charakterystyczną białą barwę z dodatkiem delikatnej szarości. Marmur jest znany już od czasów starożytnych, kiedy również był wykorzystywany w budownictwie, ale i sztuce. Jego sława trwa do dzisiaj i na próżno jest się doszukiwać jej schyłku.
Przejdź do treści

